reżyseria: Gérard Corbiau
scenariusz: Gérard Corbiau, Andreé Corbiau
zdjęcia: Walther Van Den Ende
scenografia: Gianni Quaranta
kostiumy: Olga Berluti, Anne de Laugardiere
muzyka: Riccardo Broschi, Nicola Porpora, Johann-Adolf Hasse, Georg-Friedrich Haendel
wykonawcy muzyki: Ewa Mallas Godlewska, Derek Lee Ragin, Les Talens Lyriques
montaż: Jane Hache

w rolach głównych:
Stefano Dionisi
Enrico Lo Verso
Elsa Zylberstein
Jeroen Krabbe

Belgia 1994, 116 min.

Farinelli – ostatni kastrat (Farinelli – Il Castrato)

Carlo Broschi, zwany Farinellim, był najbardziej znanym kastratem XVIII wieku i legendarnym śpiewakiem o skali głosu trzy i pół oktawy. Oszałamiająca kariera Carla i koszmar życia prywatnego miały związek z jego bratem Riccardo. To właśnie on okaleczył brata, aby uzyskać doskonały "instrument" do wykonywania własnych utworów. W walce o zachowanie godności Farinelli nie waha się spotkać z Haendlem, dyrektorem konkurencyjnej opery Covent Garden. Jednak głównym autorytetem w życiu Carla pozostaje jego brat. Gdy Carlo zakochuje się, nadchodzi moment, kiedy Riccardo może naprawić wyrządzoną bratu krzywdę i to w oryginalny sposób...

Kastraci - chłopcy o pięknych głosach kastrowani przed osiągnięciem dojrzałości, po to, żeby ten cudowny głos zatrzymać na resztę życia - cieszyli się sławą ludzi umiejących połączyć w sobie czystość głosu dziecka, siłę głosu dojrzałego mężczyzny i miękkość żeńskiego sopranu. Przy produkcji filmu Gérarda Corbiau posłużono się najnowszą (jak na połowę lat dziewięćdziesiątych) techniką cyfrową, aby zmieszać męski kontralt z koloraturą sopranu i w ten sposób otrzymać dźwięk odpowiadający głosom ówczesnych kastratów. Ta "fuzja barw głosowych", dokonana za pomocą urządzeń cyfrowych, stworzyła całkowicie nowe brzmienie, przewyższające możliwości głosowe współczesnego człowieka. Nikt już dzisiaj nie posiada skali głosu obejmującej trzy i pół oktawy.


Powrót <<<